وبلاگ کالج شعر علی عبدالرضایی

کالج شعر عبدالرضایى، سازمانى شعرى و شعورى ست که در آن حدودپنج هزار تن از نویسندگان مستقل معاصر، به ویژه شاعران و منتقدان جوان عضویت دارند و مطالب شان در رادیو کالج، مجله فایل شعر و گروه تلگرامى و اینستاگرامى کالج شعر منتشر مى شود

وبلاگ کالج شعر علی عبدالرضایی

کالج شعر عبدالرضایى، سازمانى شعرى و شعورى ست که در آن حدودپنج هزار تن از نویسندگان مستقل معاصر، به ویژه شاعران و منتقدان جوان عضویت دارند و مطالب شان در رادیو کالج، مجله فایل شعر و گروه تلگرامى و اینستاگرامى کالج شعر منتشر مى شود

کالج شعر عبدالرضایى، سازمانى شعرى و شعورى ست که در آن حدود سه هزار تن از نویسندگان مستقل معاصر، به ویژه شاعران و منتقدان جوان عضویت دارند و مطالب شان در رادیو کالج، مجله فایل شعر و گروه تلگرامى و اینستاگرامى کالج شعر منتشر مى شود. در این کالج شاعران و نویسندگانى هم هستند که خیلى نام ندارند، یعنى خیلى هاشان از صفر آغاز کرده اند اما از پایه بتون آرمه پى ریختیم، پله ها را چنان دارند یکى دو تا مى پرند بالا که گاهى حیرت مى کنم از اینهمه تیزى، کم مانده مرا هم بزنند و بیندازند! هرگز اینهمه شاعر و منتقدِ چیزفهم سر برنکرده توى ادبیات تیپاخورده ى فارسى، یکى از یکى بهتر، بالا بلندتر! بااینهمه جنونِ سربالا شعر مریضِ فارسى دوباره جامه خواهد درید، دهه ى هفتاد عشق بود اما با این قواى شعرىِ نامحدود، نیمه ى دومِ دهه ى نود بدل خواهد شد به صحنه ى عشقبازى شعر

پیوندهای روزانه

ﺯﻣﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ
ﺯﻣﯿﻦ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ
ﻫﻤﻪ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ
ﺗﻮ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻢ
ﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺭﯼ
ﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺭﻡ
ﻣﻦ ﺣﺒﺴﯽِ ﺍﺑﺪﻡ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺰ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﻧﺒﻮﺩﯼ ﺑﺮﺍﻡ
ﮐﻪ ﺩﯾﻮﺍﺭﻫﺎﺵ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺷﻬﺮ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺖ
ﺗﻮ ﺍﻭﻝ ﻻﻟﻪ ﺑﻮﺩﯼ
ﺗﺎ ﺁﻣﺪﻡ ﺻﺪﺍﯾﺖ ﮐﻨﻢ ﺷﺪﯼ ﻟﯿﻼ
ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺮﺍ ﻧﻤﯽ ﺩﯾﺪﯼ
ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﻋﻮﺽ ﺷﺪ
ﻣﻮﻫﺎﯾﺖ ﺑﻠﻨﺪ
ﺗﺎ ﺁﻣﺪﻡ ﻃﻨﺎﺑﺶ ﮐﻨﻢ ﺩﻭﺭِ ﮔﺮﺩﻧﻢ
ﺩﺍﺭ ﺑﺮﮐﻨﺎﺭ ﻭ ﺗﻮﯼ ﻓﺎﻃﯽ ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ
ﻣﻦ ﻫﻢ ﻗﺎﻃﯽِ ﻧﺴﺮﯾﻦ ﻭ ﻧﺎﺯ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩ
ﺗﻮ ﺍﻭﻝ ﻧﺎﺯ ﺑﻮﺩﯼ
ﻭﻟﯽ ﺳﺎﻧﺎﺯ ﺧﺮﺍﺑﻢ ﮐﺮﺩ
ﺷﺪﻡ ﺑﺎﺯﯾﮕﺮﯼ ﻋﻮﺿﯽ
ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺳﻤﺶ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ
ﺩﺭ ﭘﺎﺭﺗﯽ ﺭﻗﺺ ﺑﻮﺩﻡ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﻣﻬﻨﺪﺱ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﺷﺎﻋﺮﯼ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺷﻤﺎ
ﯾﮏ ﻧﻔﺮﯾﺪ
ﺗﻮ ﮔﺎﻫﯽ ﺍﺭﮐﯿﺪﻩ ، ﮔﺎﻫﯽ ﺭُﺯ
ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺴﯿﻢ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺍﺯ
ﻭ ﻣﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﺠﺪﻟﯿﻪ ﺷﺪ
ﻋﻠﯿﻪ ﻋﯿﺴﺎ ﺍﻋﻼﻡِ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩ
ﺯﻥ ﻫﺎ ﺯﯾﺎﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﻤﺘﯽ ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﻣﺮﺍ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻧﺪ
ﺷﺪﻡ ﻟﺸﮑﺮﯼ ﮐﻪ ﯾﻮﺭﺵ ﺑﺮﺩ
ﺑﻪ ﺭﻭﺳﭙﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﭘﺎﺭﯾﺲ
ﺑﺮﻟﯿﻦ
ﺍﺳﺘﮑﻬﻠﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺷﻬﺮﯼ ﻣﺎﻟﯿﺪﻡ
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻨﺪﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻧﮑﻔﻮﺭﺕ ﺯﯾﺒﺎ
ﺗﻮ ﺍﻭﻝ ﺯﯾﺒﺎ ﺑﻮﺩﯼ
ﭼﻪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺷﻬﻼ ﺷﺪ
ﭘﺴﺘﺎﻧﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﻒِ ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﻨﺪ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ
ﻭ ﻣﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺯﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﺍﻧﻨﺪ …
ﻫﻨﻮﺯ ﻇﻨﯿﻦ؟
ﻭﺯﻧﻢ ﺯﯾﺎﺩ ﺷﺪﻩ
ﻗﺎﻓﯿﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺍﻡ
ﺗﻮ ﺍﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺭﺩﯾﻒ ﻧﺸﺪﯼ
ﭘﯽِ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﻡ
ﺯﻧﯽ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺳﺎﻥ ﻓﺮﺍﻧﺴﯿﺴﮑﻮ
ﻫﻮﺱ ﺁﻟﮑﺎﺗﺮﺍﺱ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺎﯾﯽ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻋﺎﺷﻘﻢ ﮐﻨﯽ
ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﻡ
ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﺍﻧﯽ ﺗﺎﺯﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻢ

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی